ابو القاسم سلطانى

437

دايرة المعارف طب سنتى ( گياهان دارويى ) ( فارسى )

( 2 * ) - تت دياسقوريدوس م - 3 ص 245 ش 14 ( 3 * ) - تت الحاوى ج 20 ص 334 ( 4 * ) - الابنيه ص 107 ( 5 * ) - تت صيدنه عپ ص 154 ( 6 * ) - شرح اسماء العقار ، م ش 154 ( 7 * ) - تلخيص از مخزن الادويه 224 ( 8 * ) - پزشكىنامه ج 2 ص 511 ( 9 * ) - آسم و سرفه اضافه شده از جامع مفردات ابن بيطار ج 2 ص 18 ، به نقل از كتاب دفع مضار الاغذيه رازى ( 10 * ) - برش : كك‌مك همراه با خالهاى متعدد سياه‌رنگ Lentiginose ( 11 * ) - تت قانون عب 319 ، در چاپ بيروت " كنكر " " كركند " آمده كه اشتباه است در چاپ بيروت " حرشف هو بعض اصناف الكركند " و در قانون چاپ تهران ص 191 خرشف " هو بعض اصناف الكنكر " ( 12 * ) - تلخيص از تحفه ص 87 ، مخزن ص 224 Code - 1969 ثيل ( 2 ) Cynodon dactylon ( L . ) Pers . گياهى است كوچك ، پايا ، از خانواده Gramineae كه داراى 2 نوع ساقه هوائى و زيرزمينى مىباشد . ساقه هوائى يا ساقه گل‌دهنده ، خشن و در انتها به خوشه‌اى سه شاخه ختم مىشود . ساقه زيرزمينى گره‌دار ، به ضخامت تا نيم سانتيمتر به رنگ زرد روشن با جوشهائى كه هريك منجر به يك گياه جداگانه مىشود . برگ به رنگ سبز مات ، باريك و معمولا سطح زير برگ پوشيده از تار مىباشد و به نوك دراز و باريك ختم مىشود . گل ريز مايل به بنفش ، سنبله‌ها 7 - 4 عدد دراز و باريك و از يك نقطه مشترك در انتهاى ساقه خارج مىشوند و سنبلك‌ها كه در طول سنبله‌ها قرار دارند هركدام داراى يك گل و بدون دمگل مىباشند و ميوه داراى دانه‌هاى خيلى ريز مىباشد . گياه در منطقه وسيعى از اروپا ، آسيا و آفريقا مىرويد محل رويش آن در ايران سواحل شنزار مازندران و گيلان ، خراسان ، تبريز ، سنندج ، اصفهان ، آبادان ، لرستان ، كرمان و ساير نقاط مىباشد . تاريخچه و موارد مصرف آن در طب سنتى : گياه از زمانهاى بسيار دور در هند مورد استفاده درمانى مىباشد و در آثار Charaka و Sushruta موارد مصرف آن در صرع ، خون‌ريزى ، احتباس ادرار و جرب ذكر شده است و به سنسكريت Doora و به يونانى Kalamagrostis ناميده شده كه به قالامغرسطس معرب شده است .